عصر دانش
كنترل كامپیوتر دیگران از طریق Windows Messenger

کنترل کامپیوتر دیگران از طریق Windows Messenger 

  حتما تا به حال راجع به کنترل یک کامپیوتر از راه دور یا همان Remote Assistance چیزهایی شنیده اید.در این روش شما از طریق برنامه Windows Messenger این ارتباط و کنترل را برقرار خواهید کرد. شما از این طریق میتوانید کنترل سیستم دوست خود را که در برنامه Windows Messenger با او در ارتباط هستید کنترل کنید و برای مثال به او در برطرف کردن مشکل احتمالی سیستمش کمک کنید و مشکل را برای او حل کنید و یا حتی برعکس عمل کنید. قابلیت Remote Assistance این امکان را برای شما فراهم می آورد که فرد دیگری را که اطلاعات بیشتری در مورد کامپیوتر دارد دعوت کنید که به سیستم شما متصل شده و صفحه نمایش سیستم شما را مشاهده کند و پیشنهاداتی را برای رفع اشکالات موجود در سیستم شما ارائه دهد یا تصحیحاتی را روی سیستم شما انجام دهد و در صورت تمایل حتی میتوانید کنترل موقت سیستم خود را در اختیار او قرار دهید تا اشکالات موجود را برطرف کند.

برای این منظور ادامه مقاله را دنبال کنید :

روی آیکن My Computer راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید.وارد شاخه Remote شده و در حالت انتخاب بودن تیک عبارت Allow Remote Assistance invitations to be send from this computer را بررسی کنید. اگر در حالت انتخاب شده نبود آن را فعال کنید.اگر میخواهید فردی که از او برای برطرف کردن اشکالات سیستم خود کمک خواسته اید قادر باشد که عملیات مختلف را از راه دور روی سیستم شما انجام دهد روی دکمه Advanced کلیک کرده و تیک کنار عبارت Allow this computer to be controlled remotely را در حالت انتخاب قرار دهید و روی دکمه OK کلیک کنید. مجددا روی دکمه OK در پنجره System Properties کلیک کنید تا این پنجره بسته شود. حالا برای شروع عملیات مراحل زیر را دنبال کنید :

در ابتدا اطمینان حاصل کنید که شما و فردی که قرار است به شما کمک کند ( یا برعکس ) به اینترنت متصل بوده و از طریق Windows Messenger با یکدیگر در تماس باشید. روی آیکن Windows Messenger در سمت راست نوار وظیفه دابل کلیک کنید تا برنامه Windows Messenger اجرا شود. ( برای اجرا کردن برنامه Windows Messenger میتوانید از طریق مسیر Start - All Programs - Windows Messenger نیز اقدام کنید )در لیست Online واقع در پنجره برنامه Windows Messenger روی اسم فردی که میخواهید به کمک شما بیاید راست کلیک کرده و بعد از لیستی که ظاهر میشود روی عبارت Ask for Remote Assistance کلیک کنید.

اگر فرد مورد نظر درخواست شما را بپذیرد پیامی ظاهر میشود و از شما سوال میکند که آیا اجازه میدهید که دوست شما صفحه مونیتور شما را مشاهده کند یا خیر؟ برای تأیید پیام و اجازه دادن به دوست خود روی Yes کلیک کنید.

در پنجره Remote Assistance پیامی را در قسمت Message Entry تایپ کرده و روی Send کلیک کنید. این پیغام برای دوست شما نمایش داده میشود. اگر کامپیوترتان مجهز به میکروفن و بلندگو باشد میتوانید روی Start Talking کلیک کرده و یک ارتباط صوتی را با دوست خود ایجاد کنید.از این به بعد دوست شما میتواند در هنگام ارتباط با شما تمامی عناصری را که در صفحه نمایش شما ظاهر میشود مشاهده نموده و در صورت لزوم راهنماییهای لازم را با تایپ پیامهایی به شما ارائه دهد. همچنین دوست شما میتواند با کلیک روی دکمه Take Control سیستم شما را در اختیار بگیرد.

برای اینکه بتوانید کنترل کامپیوتر خود را مجددا به دست بگیرید میتوانید روی کلید Esc در صفحه کیبورد و یا فشردن دکمه Stop Control واقع در پنجره Remote Assistance این کار را انجام دهید. برای پایان دادن به ارتباط نیز باید در پنجره Remote Assistance روی Disconnect کلیک کنید.حالا فرض کنید فردی که از او کمک میخواهید در Windows Messenger به صورت Online نباشد. در این حالت میتوانید با انجام مراحل زیر و با ارسال یک E-Mail از او درخواست کمک کنید :

 ابتدا از طریق منوی Start وارد برنامه Help and Support شوید. در پنجره Help and Support روی عبارت Invite a friend to connect to your computer with remote assistance در زیر مجموعه Ask for Assistance کلیک کنید. در پنجره ای که باز میشود روی عبارت Invite Someone to help you کلیک کنید ( در این لحظه باید حتما به اینترنت متصل باشید ).در فضای Or use e-mail area از پنجره Remote Assistance آدرس e-mail شخص مورد نظر را تایپ نموده و روی عبارت Invite this person کلیک کنید.در کادر Message واقع در پنجره Remote Assistance - E-Mail an Invitation متن درخواست کمک خود را تایپ کرده و اگر مایلید کمی درباره مشکل خود بنویسید.

سپس روی Continue کلیک کنید.در صفحه بعدی مدت زمانی را برای از بین رفتن دعوت تایپ کنید و سپس یک رمز عبور نیز مشخص کنید تا شخص مورد نظر از آن برای ارتباط با شما استفاده کند.

بعد روی Send Invitation کلیک کنید تا درخواست شما به صورت E-Mail برای شخص مورد نظر ارسال شود. اگر مراحل را صحیح انجام داده باشید پس از خاتمه کار پیامی ظاهر شده و شما را از صحت عملیات مطلع می کند.

بعد از پذیرش دعوت توسط فرد مورد نظر شما ارتباط شما از طریق Remote Assistance با کامپیوتر شخص مورد نظر برقرار میشود و میتوانید از اطلاعات علمی او بهترین استفاده را ببرید.

توجه داشته باشید که در تمام این مراحل شما میتوانید خود فرد یاری رسان باشید

www.didactic.blogfa.com 
1387/4/30 14:41
(0) نظر
برچسب ها :
قفل هاي سخت افزاري و نرم افزاري

قفل های سخت افزاری و نرم افزاری

  

برای جلوگیری از استفاده غیرمجاز از برنامه ها ویا تکثیرغیرقانونی آنها، اصطلا حا به آنها قفل می زنند. قفل گذاری کلا به دو روش نرم افزاری و سخت افزاری انجام می شود .

 قفل سخت افزاری ( Hardware lock ) چنانچه ازسخت افزارخاصی برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل سخت افزاری می گوییم.

 

  این قفلها بعضی به صورت یک رابط، بر روی پورت پارالل سیستم نصب می شوند که البته هر دو نوع آن عملکرد مشابه دارند. بخش اصلی قفل، از یک حافظه قابل پاک شدن تشکیل شده که با توجه به نوع و حجم آن، دارای عملکردی متفاوت می باشد و عمدتا به یکی از دو روش زیر عمل می کند :  

الف) روش اول قفل گذاری به این صورت است که تولید کننده نرم افزار یک یا چند بایت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چک می کند. در صورتیکه قفل وجود داشته باشد، برنامه به کار خود ادامه می دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و یا اطلاعات خوانده شده از روی قفل صحیح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجرای صحیح، سرباز می زند.

این نوع قفل ها دارای ساختاری ساده، حافظه ای در حد چند بایت، و قیمتی ارزان هستند. استفاده  این قفل ها بسیار ساده بوده و نیاز به تخصص خاصی ندارد،تنها کافیست که نرم افزار ویژه قفل را ( که توسط شرکت تولید کننده قفل ارائه شده ) اجرا نمود.

در ابتدا که قفل فاقد اطلاعات است، اول یک کلمه دلخواه، به عنوان کلمه عبور درخواست کرده و سپس با توجه به نوع قفل، یک یا چند کلمه اطلاعات را دریافت و در حافظه قفل ثبت کنید.

در دفعات بعد می بایست کلمه عبوری که اولین بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این کلمه قابل تغییر است.

در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، تولید کننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در یک برنلمه چک می کند که نحوه چک کردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است.

در بعضی فقط اطلاعات درون قفل چک می شود و در بعضی دیگر، در مرحله اول وجود قفل چک شده و در مرحله بعدی، اطلاعات درون آن چک می شود.

 

ب) روش دیگر قفل گذاری به این صورت است که تولید کننده نرم افزار، بخش کوچکی از برنامه را در حافظه قفل قرار می دهد که در این حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هیچ وجه، قادر به اجرا و ادامه کار نخواهد بود.

این نوع قفل ها، دارای ساختاری کمی پیچیده، حافظه ای بعضا تا چند کیلو بایت، و قیمتی نسبتَََا گران هستند.

استفاده از این قفل ها، به سادگی نوع قبلی نیست. البته نحوه کلی کار مشابه روش قبلی است. با اجرای نرم افزار ویژه قفل و وارد نمودن کلمه عبور، باید نام فایلی را که می خواهیم بر روی آن قفل بزنیم، مشخص کنیم، تا بخشی از آن در قفل ثبت گردد.

البته در بعضی دیگر از این نوع قفل ها، که حفاظت بیشتری را انجام می دهند، می بایست توسط تولید کننده نرم افزار دقیقا کنترل شود که چه بخش هایی از فایل باید در قفل ثبت گردد که ابته انجام این کار نیاز به تخصص و تجربه کافی دارد، چرا که بعضا ممکن است که خطا در انجام کار، باعث بروز اشکال در برنامه تولیدی بشود. چون با این کار در واقع بخشی از برنامه در قفل ثبت می گردد، واضح است که هر قفل فقط برای یک نسخه از برنامه می تواند مورد استفاده قرار بگیرد و به همین علت کاربرد این قفل، کمتر است.

ضمنا نوع دیگری از قفل ها هستند که هر دو روش فوق استفاده می کنند، اما طرفدار چندانی ندارند.

 

قفل نرم افزاری (Software Lock) چنانچه از روش ها و ترفند های نرم افزاری، برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل نرم افزاری می گوییم. قفل های نرم افزاری دارای تنوع بیشتری بوده و بعضا از لحاظ طراحی و اجرا سلیقه ای و ابتکاری می با شند.

اما می توان نحوه عملکرد اکثر آنها را، توسط یکی از 3 روش ذیل، تشریح نمود:

 1) محدودیت در تعداد کپی(Copy Limited) در این حالت برنامه نصب کننده نرم افزار، فضای مشخصی در دیسک را با روش خاصی مرمت کرده، و تعداد مجاز نسخه برداری را در آن درج می کند. بدین طریق با هر بار کپی کردن برنامه، یک واحد از این عدد کم می شود و هنگامی که تعداد مجاز آن به صفر رسید، دیگر نمی توان برنامه را بر روی سیستم نصب نمود. حال ممکن است این سوال مطرح شود که مگر نمی توان پس از نصب برنامه، از آن پشتیبانی(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتیبان نیز، بر روی سیستم دیگری استفاده نمود؟ پاسخ منفی است. زیرا هنگام نصب، اطلاعاتی راجع به سخت افزار سیستم که می تواند مثلا شامل نوع قطعات و یا شماره سریال قطعات باشد، در جایی، در محدوده قفل ذخیره می شود و از این پس هر بار در هنگام اجرای برنامه، این اطلاعات به دقت چک می شود و در صورت هرگونه تغییر، برنامه اجرا نمی شود. 2) استفاده از دیسکت، در هنگام اجرای برنامه (Disk Required) در این حالت، دیسکت مورد نظر، یا به روش خاصی فرمت می شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روی آن بررسی می شود، و یا اینکه قسمتی از دیسکت را بصورت فیزیکی و عمدی خراب می کنند و در اینجا، در واقع همان صدمه ای که به عمد، بر سطح دیسکت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل می کند. از این پس برای انتقال برنامه از یک سیستم به سیستم دیگر، این فلاپی مانند قفل سخت افزاری عمل می کند و می بایست مختصات آن توسط برنامه تایید شود و چنانچه این فلاپی در درایو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.

3) قفل سی دی (اجرا از روی سی دی) با متداول شدن سی دی ویا لوح فشرده، روش جدیدی در قفل گذاری ابداع شد و آن اجرای برنامه از روی سی دی است. در این حالت برنامه هنگام اجرا، به سی دی رجوع کرده و نقاط خاصی از آن را چک می کند. این نقاط بخش هایی هستند که به صورت فیزیکی علامت گذاری شده اند ودر واقع به نوعی صدمه دیده اند و معمولا این خرابی با تابش اشعه لیزر انجام می شود. به این ترتیب به اصطلاح نقاط معینی از سی دی لیزرسوز می شود. این نقطه یا نقاط، به عنوان قفل سی دی عمل می کند و از عمل تکثیر یا کپی برداری و همچنین استفاده غیر مجاز از آن جلوگیری به عمل می آورد.

 

در خاتمه سوالی که در مورد سه روش فوق الذکر مطرح است، این است که آیا می توان قبل از نصب، از دیسکت ها و سیدی های قفل گذاری شده کپی تهیه کرد و سپس آنها را نصب کرد؟

 پاسخ منفی است، زیرا همانگونه که اشاره شد، یا بخشی از دیسکت و یا تمامی ان، به روش خاصی فرمت می شود که قابل کپی برداری نیست و یا اینکه محل ونقاطی که بر روی دیسکت و یا سی دی، به صورت فیزیکی و عمدی صدمه دیده اند، اجازه کپی برداری را نمی دهند و مانع از انجام این کار می شوند.  

   منبع:http://www.iranscientific.com  

1387/4/30 14:36
(0) نظر
برچسب ها :
PayPal چیست و چگونه می توان از آن استفاده کرد؟

PayPal چیست و چگونه می توان از آن استفاده کرد؟ 

  سئوالی که اکثر دوستان میپرسند اینست که هرچند میدانند PayPal چیست اما نمیدانند که واقعا چیست! و چه امکاناتی دارد. در پاسخ به این دوستان اقدام به تهیه این مطلب نمودم و در این رابطه باید بگویم که PayPal یک سرویس واسط برای خریدهای آنلاین است. امروزه حدود 96.2 میلیون نفر در سراسر دنیا از این سرویس برای انتقال پول از طریق ایمیل بین خود استفاده می کنند.

 این سرویس آنچنان دارای اعتبار و اعتماد شده است که بالغ بر 95 درصد خریداران eBay از آن استفاده می کنند. 

 PayPal بعنوان یک واسط مالی به مردم امکان میدهد تا بدون رویت مشخصات کارت اعتباری یا اطلاعات بانکی یکدیگر نسبت به ارسال پول اقدام نمایند. برای استفاده از سرویس PayPal فقط به یک آدرس ایمیل معتبر و یک کارت اعتباری یا حساب بانکی معتبر نیاز دارید.

 به دلیل سادگی مصرف، PayPal مورد توجه بسیاری قرار گرفته است.  این سرویس برای خریداران رایگان است و از فروشندگان مبلغی بین 1.9% تا 2.9% انتقالی را طلب می کند. که 2.9% برای مبالغ زیر 3000 دلار امریکاست و برای 3000 تا 10000 دلار میزان 2.5% کسر میگردد و برای 10000 تا 100000 دلار میزان 2.2% و نهایتا برای انتقال بیش از 100000 دلار میزان 1.9% مبلغ را دریافت می کند.

 بنابراین بعنوان فروشنده بهتر است راهی بیابید که مبلغ انتقالی را افزایش دهید تا پول کمتری بپردازید. 

 اگر قصد استفاده از eBay را داشته باشید، این موسسه از شما میخواهد تا حسابی در PayPal باز کنید. در ضمن از سرویس PayPal برای انتقال موارد شخصی مانند جمع کردن پول برای گروه، تیم ورزشی و یا حتی خرید و قروشهای شخصی نیز استفاده می شود.  

اگر قصد فروش وسایل شخصی خود را دارید، خریدار میتواند از طریق PayPal پول شما را بدهد.  عده ای سئوال میکنند که آیا PayPal امن است؟

در جواب باید بگویم که PayPal به امنیت بانکهای آنلاین است. هرچند که هیچ سیستمی صددرصد امن نیست اما PayPal تا حد ممکن سعی کرده تا جلوی مسائل کلاهبرداری و خطاها را بگیرد. به نظر میرسد که موسسه دیگری همتای PayPal نخواهید یافت.  این سرویس با بهره گیری از بهترین متخصصین در تمام زمینه های کاری خود توانسته جلوی پرداختهای ناخواسته از حساب شما را بگیرد. درضمن خریدهای تا سقف 1000 دلار eBay از طریق PayPal بیمه میشود.  برای شروع بهره برداری از PayPal میتوانید اقدام به باز کردن یک حساب شخصی بنمائید.

 از این حساب میتوانید اقدام به خرید از eBay کرده و برای ارسال یا دریافت پول از آن استفاده کنید. امکان ارسال وجه از طریق ایمیل برای 55 کشور و منطقه وجود دارد. محدودین این نوع حساب آنست که فقط از حسابهای دیگر PayPal می تواند وجه دریافت کند و قابلیت اخذ وجه از کارت اعتباری یا کارت بانکی را ندارد. این سرویس (باز کردن حساب و نقل و انتقال پول) مجانی است. این حساب محدودیت دریافت ماهانه دارد.

  حساب Premier علاوه بر قابلیتهای حساب شخصی، توان دریافت کارت اعتباری، کارت بانکی و حساب بانکی را هم دارد. بعلاوه مشخصه هایی مانند سبد خرید و گزارش پرداخت نیز دارد. داشتن این نوع حساب مشمول پرداخت هزینه است.  نوع دیگر حساب، بیزنسی است و مخصوص افرادی است که کارهای تجاری بزرگتر دارند و یا فروشگاه آنلاین را اداره می کنند.

 این حساب میتواند تحت نام بیزنس شما باشد. امکانات این سیستم بسیار خوب است. برای استفاده از این حساب هم باید پول پرداخت نمائید. 

 حساب PayPal را میتوان در چند دقیقه باز کرد. کارهای بررسی اعتبار قبلا بوسیله موسسه کارت اعتباری و بانک شما انجام شده است.

حال باید به PayPal بگویید که اطلاعات شما را به ایمیلتان وصل کند. اطلاعات شما بصورت محرمانه نزد PayPal میماند و ایمیلتان بعنوان PayPal ID واحد شما مصرف میشود. آدرس ایمیل و آدرس ارسال بسته شما تنها اطلاعاتی است که به رویت در میآید.  میتوانید به PayPal بگویید که فقط در صورت خرید، از حسابتان پول بردارد.

 در صورت ارسال پول، PayPal فورا پول را میفرستد و بعد از حساب شما برداشت میکند. این روش رایگان است. روش دیگر اینست که پولی به PayPal بفرستید و آنرا در حسابتان نگه دارید. این روش نیز مجانی است. واریز پول به حساب شما نیز از طریق PayPal انجام میشود. چون این انتقال هزینه ای ندارد لذا 8 روز کاری طول میکشد تا پول به حسابتان واریز گردد. روش کار نیز مانند سیستم بانکی آنلاین است.

سایت اینترنتی پارسی نیک، به عنوان یکی از سایتهای پیشتاز در زمینه ارائه خدمات PayPal در ایران، می تواند در این زمینه جوابگوی نیازتان باشد. جهت کسب اطلاعات بیشتر برروی لینک زیر کلیک کنید:

 

 http://www.ParsiNIC.com 
1387/4/30 14:29
(0) نظر
برچسب ها :
NAT چيست؟
NAT چیست؟   

اینترنت با سرعتی باورنکردنی همجنان در حال گسترش است . تعداد کامپیوترهای ارائه دهنده اطلاعات ( خدمات ) و کاربران اینترنت روزانه تغییر و رشد می یابد. با اینکه نمی توان دقیقا" اندازه اینترنت را مشخص کرد ولی تقریبا" یکصد میلیون کامپیوتر میزبان (Host) و 350 میلیون کاربر از اینترنت استفاده می نمایند. رشد اینترنت چه نوع ارتباطی باNetwork Address Translation) NAT ) دارد؟ هر کامپیوتر بمنظور ارتباط با سایر کامپیوترها و سرویس دهندگان وب بر روی اینترنت، می بایست دارای یک آدرس IP باشد. IP یک عدد منحصر بفرد 32 بیتی بوده که کامپیوتر موجود در یک شبکه را مشخص می کند. اولین مرتبه ای که مسئله آدرس دهی توسط IP مطرح گردید، کمتر کسی به این فکر می افتاد که ممکن است خواسته ای مطرح شود که نتوان به آن یک آدرس را نسبت داد. با استفاده از سیستم آدرس دهی IP می توان 4.294.976.296 (232) آدرس را تولید کرد. ( بصورت تئوری ). تعداد واقعی آدرس های قابل استفاده کمتر از مقدار ( بین 3.2 میلیارد و 3.3 میلیارد ) فوق است . علت این امر، تفکیک آدرس ها به کلاس ها و رزو بودن برخی آدرس ها برای multicasting ، تست و موارد خاص دیگر است . همزمان با انفجار اینترنت ( عمومیت یافتن) و افزایش شبکه های کامپیوتری ، تعداد IP موجود، پاسخگوی نیازها نبود.

 

منطقی ترین روش، طراحی مجدد سیستم آدرس دهی IP است تا امکان استفاده از آدرس های IP بیشَتری فراهم گردد. موضوع فوق در حال پیاده سازی بوده و نسخه شماره شش IP ، راهکاری در این زمینه است . چندین سال طول خواهد کشید تا سیستم فوق پیاده سازی گردد، چراکه می بایست تمامی زیرساخت های اینترنت تغییر واصلاح گردند. NAT با هدف کمک به مشکل فوق طراحی شده است .

  

NAT به یک دستگاه اجازه می دهد که بصورت یک روتر عمل نماید. در این حالت NAT بعنوان یک آژانس بین اینترنت ( شبکه عمومی ) و یک شبکه محلی ( شبکه خصوصی ) رفتار نماید. این بدان معنی است که صرفا" یک IP منحصر بفرد بمنظور نمایش مجموعه ای از کامپیوترها( یک گروه ) مورد نیاز خواهد بود. کم بودن تعداد IP صرفا" یکی از دلایل استفاده از NAT است .در ادامه به بررسی علل استفاده از NATخواهیم پرداخت . قابلیت های NAT عملکرد NAT مشابه یک تلفتچی در یک اداره بزرگ است . فرض کنید شما به تلفنچی اداره خود اعلام نموده اید که تماس های تلفنی مربوط به شما را تا به وی اعلام ننموده اید ، وصل نکند . در ادامه با یکی ازمشتریان تماس گرفته و برای وی پیامی گذاشته اید که سریعا" با شما تماس بگیرد. شما به تلفتچی اداره می گوئید که منتظر تماس تلفن از طرف یکی از مشتریان هستم، در صورت تماس وی ، آن را به دفتر من وصل نمائید. در ادامه مشتری مورد نظر با اداره شما تماس گرفته و به تلفنچی اعلام می نماید که قصد گفتگو با شما را دارد ( چراکه شما منتظر تماس وی هستید ). تلفنچی جدول مورد نظر خود را بررسی تا نام شما را در آن پیدا نماید. تلفنچی متوجه می شود که شما تلفن فوق را درخواست نموده اید، بنابراین تماس مورد نظر به دفتر شما وصل خواهد شد. NAT توسط شرکت سیسکو و بمنظور استفاده در یک دستگاه ( فایروال ، روتر، کامپیوتر ) ارائه شده است .NAT بین یک شبکه داخلی و یک شبکه عمومی مستقر و شامل مدل ها ی متفاوتی است .

  

- NAT ایستا . عملیات مربوط به ترجمه یک آدرس IP غیر ریجستر شده ( ثبت شده ) به یک آدرس IP ریجستر شده را انجام می دهد. ( تناظر یک به یک ) روش فوق زمانیکه قصد استفاده از یک دستگاه را از طریق خارج از شبکه داشته باشیم، مفید و قابل استفاده است . در مدل فوق همواره IP 192.168.32.10 به IP 213.18.123.110 ترجمه خواهد شد. - NAT پویا . یک آدرس IP غیر ریجستر شده را به یک IP ریجستر شده ترجمه می نماید. در ترجمه فوق از گروهی آدرس های IP ریجستر شده استفاده خواهد شد. - OverLoading . مدل فوق شکل خاصی از NAT پویا است . در این مدل چندین IP غیر ریجستر شده به یک IP ریجستر شده با استفاده از پورت های متعدد، ترجمه خواهند شد. به روش فوق PAT)Port Address Translation) نیز گفته می شود. - Overlapping . در روش فوق شبکه خصوصی از مجموعه ای IP ریجستر شده استفاده می کند که توسط شبکه دیگر استفاده می گردند. NAT می بایست آدرس های فوق را به آدرس های IP ریجستر شده منحصربفرد ترجمه نماید. NAT همواره آدرس های یک شبکه خصوصی را به آدرس های ریجستر شده منحصر بفرد ترجمه می نماید. NAT همچنین آدرس های ریجستر شده عمومی را به آدرس های منحصر بفرد در یک شبکه خصوصی ترجمه می نماید. ( در هر حالت خروجی NAT ، آدرس های IP منحصر بفرد خواهد بود. آدرس های فوق می تواند در شبکه های عمومی ریجستر شده جهانی باشند و در شبکه های خصوصی ریجستر شده محلی باشند ) شبکه اختصاصی ( خصوصی ) معمولا" بصورت یک شبکه LAN می باشند . به این نوع شبکه ها که از آدرس های IP داخلی استفاده می نمایند حوزه محلی می گویند. اغلب ترافیک شبکه در حوزه محلی بصورت داخلی بوده و بنابراین ضرورتی به ارسال اطلاعات خارج از شبکه را نخواهد داشت . یک حوزه محلی می تواند دارای آدرس های IP ریجستر شده و یا غیرریجستر شده باشد.

 

هر کامپیوتری که از آدرس های IP غیرریجستر شده استفاده می کنند، می بایست از NAT بمنظور ارتباط با دنیای خارج از شبکه محلی استفاده نمایند. NAT می تواند با استفاده از روش های متفاوت پیکربندی گردد. در مثال زیر NAT بگونه ای پیکربندی شده است که بتواند آدرس های غیر ریجستر شده IP ( داخلی و محلی ) که بر روی شبکه خصوصی ( داخلی ) می باشند را به آدرس های IP ریجستر شده ترجمه نماید. - یک ISP ( مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنت ) یک محدوده از آدرس های IP را برای شرکت شما در نظر می گیرد. آدرس های فوق ریجستر و منحصر بفرد خواهند بود . آدرس های فوق Inside global نامیده می شوند. آدرس های IP خصوصی و غیرریچستر شده به دو گروه عمده تقسیم می گردند : یک گروه کوچک که توسط NAT استفاده شده (Outside local address) و گروه بزرگتری که توسط حوزه محلی استفاده خواهند شد ( Inside local address) . آدرس های Outside local بمنظور ترجمه به آدرس های منحصربفرد IP استفاده می شوند.آدرس های منحصر بفرد فوق، outside global نامیده شده و اختصاص به دستگاههای موجود بر روی شبکه عمومی ( اینترنت) دارند. - اکثر کامپیوترهای موجود در حوزه داخلی با استفاده از آدرس های inside local با یکدیگر ارتباط برقرار می نمایند. - برخی از کامپیوترهای موجود در حوزه داخلی که نیازمند ارتباط دائم با خارج از شبکه باشند ،از آدرس های inside global استفاده و بدین ترتیب نیازی به ترجمه نخواهند داشت .

  http://www.majidlearn.com 
1387/4/30 14:26
(0) نظر
برچسب ها :
Ctrl+Alt+Delete( کلیدهای مشکل گشا)
Ctrl+Alt+Delete( کلیدهای مشکل گشا)                   

فقط ۵ دقیقه طول کشید. طی این مدت کوتاه ، دیوید برادلی (David Bradley) کدی را برای رایانه ها نوشت که تا به حال مورد استفاده کاربران رایانه های خانگی قرار دارد.

 

نتیجه کار ، اختراع مشهورترین ترکیب کلیدها روی صفحه کلید بود؛ بله ترکیب مشهورCtrl+Alt+Delete.

 

ترکیبی که هر زمان رایانه شما به دستوراتتان پاسخ نمی دهد آن را به کار می گیرید تا دوباره شروع به کار کند.برادلی در ژوئن سال ۱۹۷۵ به عنوان یک مهندس کامپیوتر به شرکت IBM ملحق شد.

 

سال ۱۹۸۰ وی یکی از ۱۲ مهندسی بود که روی پروژه تولید رایانه شخصی IBM کار می کردند. تمامی افراد مشغول در پروژه می دانستند که باید راه ساده ای برای بازآغازی رایانه ای که با مشکل روبه رو شده است ، پیدا کنند.

 

برادلی کسی بود که این مسوولیت را پذیرفت و تنها در ۵دقیقه برنامه مربوط به آن را نوشت. وی در این باره می گوید: من هیچ گاه فکر نمی کردم که این اختراع به یک نماد در فرهنگ رایانه تبدیل شود. من کارهای بسیار دیگری هم انجام داده ام اما به خاطر این ۳ کلید مشهور شده ام. در واقع شهرت وی مبتنی بر خرابکاری ها و اشتباهات دیگران است.

 

چند سال پیش در جشنی که به مناسبت ۲۰ سالگی رایانه شخصی IBM گرفته شده بود ، برادلی همراه بعضی افراد مشهور دیگر از جمله بیل گیتس بر روی سن رفت.

 

صحبت به این ۳ کلید کشیده شد. برادلی در این باره گفت:?ممکن است من مخترع این ۳ کلید بوده باشم ، اما بیل آن را مشهور کرده است.? گیتس اصلا به این حرف نخندید چون مفهوم حرف برادلی آن بود که اگر تولیدات مایکروسافت دچار مشکلات نرم افزاری مختلف نبودند و باعث هنگ کردن یا Crash کردن رایانه ها نمی شدند، هیچ گاه این ۳ کلید به این اندازه مورد استفاده قرار نمی گرفتند و مشهور هم نمی شدند.

 برادلی بالاخره پس از حدود ۲۸ سال و نیم کار با IBM روز جمعه ۳۰ ژانویه (۱۰ بهمن) بازنشسته شد. این خبر تیتر بسیاری از مجلات و سایتهای رایانه ای شد: ? مخترع Ctrl+Alt+Delete این ۳ کلید را روی کارش نیز به کار برد.?

وی با پایان دادن به کارش در IBM قصد دارد به تدریس در دانشگاه کارولینای شمالی ادامه دهد.حال که با برادلی آشنا شدیم ، بد نیست آشنایی بیشتری هم با کار وی پیدا کنیم و ببینیم بهتر است در چه مواقعی و چگونه از این اختراع استفاده کنیم.

 

هر فردی که مدتی هر چند کوتاه را به کار با رایانه گذرانده است به مشکل Crash کردن یا هنگ کردن کامپیوتر برخورد کرده است.

 

مشکلی که بسیاری از کاربران را به صورت مکرر آزار داده و می دهد. در بعضی موارد دلیل پاسخ ندادن رایانه به دستورات کاربر، تنها بروز یک اشکال کوچک مانند قطع شدن کابل موس یا صفحه کلید است که براحتی مشخص می شود، اما در بسیاری از زمانها مشکل و حل آن به این سادگی نیست. شما کلیدهای مختلف را می فشارید، کلید Esc را فشار می دهید تا عملیات در حال اجرا قطع شود، کلیدهای Num Lock و Caps Lock را می فشارید و روشن شدن چراغ مربوط روی صفحه کلید را چک می کنید و... اما هیچ پاسخی از سوی رایانه نمی بینید. در این زمان است که به فکر استفاده از کلیدهای مشهور Ctrl+Alt+Delete می افتید و آنها را با هم می فشارید.

 

در زمانی که رایانه ها از سیستم عامل DOS استفاده می کردند، فشردن این ۳ کلید باعث بازآغازی رایانه می شد و دوباره شروع به کار می کرد.اما ویندوزهای ۹۵ و ۹۸استفاده بهتری از این ۳ کلید می کنند.

 زمانی که در محیط ویندوز این سه کلید را با هم فشار دهید فهرستی از برنامه های در حال اجرا را مشاهده خواهید کرد. اگر ویندوز برنامه ای را بیابد که مشکل دارد و نمی تواند پاسخگویی به کاربر را انجام دهد، عبارت not responding را مقابل آن می نویسد و شما می توانید با انتخاب کردن آن برنامه و فشردن دکمهEnd Task به کار آن خاتمه دهید.

البته با این کار هر گونه تغییراتی را در محیط آن برنا

مه داده باشید و ذخیره نکرده باشید، از دست خواهید داد. اگر با این روش هم نتوانید رایانه را به حالت عادی برگردانید آن موقع مجبورید با فشردن دوباره این ۳ کلید ، آن را بازآغازی کنید. البته در بعضی موارد حتی از این ۳ کلید هم کاری بر نمی آید و شما مجبورید دکمهReset را بر روی رایانه تان بفشارید.

 

در انتها به شما توصیه می کنیم ، از آنجایی که رایانه ها قابل اعتماد نیستند و هر لحظه امکان Crash کردن آنها وجود دارد ، بهتر است هر کاری که انجام می دهید، به طور مرتب ذخیره کنید تا داده ای را از دست ندهید.

 

بعضی اوقات از دست Ctrl+Alt+Delete هم کاری بر نمی آید.

www.didactic.blogfa.com 
1387/4/30 14:23
(0) نظر
برچسب ها :
X